Niechciane dziecko, trudne dzieciństwo, koszmarne małżeństwo, niska samoocena – ja, podejmującą wiele prób poprawy „czegokolwiek”. Dostaję ulotkę – REKOLEKCJI UZDROWIENIA WEWNĘTRZNEGO – TYLKO ON MA KLUCZ. Ktoś powiedział – „MYŚLĘ, ŻE TO DLA CIEBIE - ja to przeżyłem, mnie zmieniło i jestem szczęśliwy”. Rekolekcje w Bagnie okazują się cudownym czasem zapewniającym dyskrecję, zrozumienie, zaufanie, czasem wspartym wspólną modlitwą w otoczeniu pięknego parku. CZASEM, W KTÓRYM JEZUS DOTYKA OSOBIŚCIE. Dziękuję Bogu za ten czas a organizatorom za włożony trud i modlitwę. Dziś mogę powtórzyć – „ja to przeżyłam, mnie zmieniło i jestem szczęśliwa”.

To były całkiem inne rekolekcje w jakich brałem udział. Doświadczyłem w nich, że Boża moc nie ma sobie równych, działa przez ludzi słabych i grzesznych, którzy z miłości do Boga i bliźnich zorganizowali te rekolekcje. Dawali świadectwa swojej wiary. Mimo moich upadków i grzechów doświadczyłem, że moc Boga jest większa od mocy złego.

Nie spodziewałem się, że RUW z Maryją będą prowadzone na tak dobrym poziomie. Zdecydowanie Bóg był tam obecny. I oczywiście Maryja. Z wielką starannością przygotowano konferencje. Świadectwa mówców były bardzo mocne. Był też tak bardzo potrzebny czas dzielenia. Zadbano o każdy szczegół. A najbardziej ucieszył mnie Jezus w Najświętszym Sakramencie. Pan dotykał mego serca na różne sposoby.

Na Bożej drodze uzdrowienia kroczę już od 20 lat. W tym czasie otrzymałam od Opatrzności Bożej odpowiednie do moich potrzeb i zranień pomoce. Przeszłam pewien cykl psychologiczno-duchowy uzdrowienia. Przez ostatnich 10 lat z przyczyn zawodowych zdystansowałam się od tej drogi. Jednak w ostatnich latach w moim życiu zaszły trudne wydarzenia, które znowu zaczęły mnie pogrążać. Zaczęłam znowu szukać ratunku. Dobry Bóg wie czego nam potrzeba i jeśli wołamy do Niego, to on śpieszy z pomocą. Tak trafiłam na te rekolekcje, to był strzał w dziesiątkę. Te rekolekcje były dla mnie wyjątkowe. Mimo, że już przechodziłam podobną " bożą terapię" w innych wspólnotach, to nie postawię znaku równości między nimi. Czas, program, tematy i sposób przeprowadzenia poszczególnych bloków był tak ułożony, że mimo ciężkości emocjonalnej nie udręczył mnie. Każda konferencja i dzień warsztatowy miały odpowiednie ramy czasowe ( nie za długo) i kończyły się przyjściem Pana Jezusa. On w Najświętszym Sakramencie wkraczał do naszej sali, dotykał i leczył powolutku, nasze serca według przerabianych tematów. Program modlitewny był tak ułożony, że również nas nie umęczył. Każdy przyjmował lejące się łaski od Pana według swoich potrzeb i otwartości serca. Wszystko odbywało się w wolności. Ja otrzymałam tu ocean łask, całkowite zaleczenie moich starych ran i uzdrowienie tego co ostatnio zaburzyło moje życie, zapewnienie o bezwarunkowej miłości, opiece i prowadzeniu. Odzyskałam nadzieję na przyszłość. Napiszę, że brak mi słów, aby wyrazić wdzięczność za wszystko co tu przeżyłam, doświadczyłam i w co zostałam wyposażona na dalsze zmagania życiowe. Tym świadectwem piszę wielkie DZIĘKUJĘ, przede wszystkim Najwyższemu Bogu, a następnie ludziom, którzy zorganizowali te rekolekcje, kapłanowi, który nam towarzyszył i przynosił Jezusa oraz wszystkim uczestnikom rekolekcji. To był naprawdę błogosławiony czas.

Na rekolekcje UW chciałam pojechać już długi czas. Gdy były w planach powiedziałam, że jak tylko będą zapisy ja jadę! Przed wyjazdem pootwierały się pewne sprawy, było mi ciężko, trudno, byłam zdołowana i nie potrafiłam cieszyć się tym co mam. Wiedziałam, że ten czas w Bagnie jest mi potrzebny. I tak było! Ten ponad tydzień, który był mi dany w Bagnie był spotkaniem z żywym Bogiem. Każdy dzień poruszał mnie bardzo, przypominały mi się różne sytuacje z dzieciństwa, z życia nastoletniego, relacje, które wpłynęły na moje dorosłe życie. Bóg pokazywał mi bardzo delikatnie i na tyle ile byłam w stanie się otworzyć, że zawsze BYŁ, zawsze JEST. Dotykał, uzdrawiał przez łzy i uwalniał mnie. Doświadczyłam wielkiego zatroszczenia i miłości od ludzi, którzy tam byli. Najpiękniejsze były dla mnie spotkania z Nim, Panem Jezusem na Adoracji. "W ciszy i przy blasku świec CUD największy dzieje się.. " Myślę, że ten czas pozwolił mi uzdrowić i mam nadzieje zamknąć pewne etapy mojego życia. Bóg pozwolił mi doświadczyć swojej obecności i nieskończonej miłości. Dał mi na nowo nadzieję, umocnił moja wiarę. Wiem, że trzyma mnie w swoich ramionach i przy Nim jestem bezpieczna. Wierzę, że Bóg chce działać również w Twoim życiu, chce Cię uzdrawiać, umacniać i pokazać jak drogi i cenny Jesteś. Zachęcam, znajdź czas i pojedź. Wyjedziesz z Jezusem mocniejszy, silniejszy i wolny.